https://ostad-masjedi.ir/wp-content/uploads/2020/06/321-1280x905.jpg

Phrase این بخش از جمله که Phrase یا عبارت نامیده میشن، گروه کوچکی از کلمات هستند که تا حدودی (نه کامل) دارای مفهوم میباشند. این گروه کلمات فاقد فاعل، مفعول یا هر دو هستن. در مثال های زیر Phrase ها رو با رنگ آبی نشون دادیم. .She wore a necklace made of gold .They went...

Phrase

این بخش از جمله که Phrase یا عبارت نامیده میشن، گروه کوچکی از کلمات هستند که تا حدودی (نه کامل) دارای مفهوم میباشند. این گروه کلمات فاقد فاعل، مفعول یا هر دو هستن. در مثال های زیر Phrase ها رو با رنگ آبی نشون دادیم.

.She wore a necklace made of gold
.They went for the party

در هر یک از جملات فوق یک عبارت وجود داره که به تنهایی دارای مفهوم کاملی نیستن و زمانی که با فعل و فاعل ترکیب می‌شن، معنای اونها کامل می‌شه.

خود phrase هم میتونه انواع مختلفی داشته باشه که عبارتند از :

• Noun Phrase
• Verb Phrase
• Adverbial Phrase
• Gerund Phrase
• Infinitive Phrase
• Participle Phrase
• Prepositional Phrase
• Absolute Phrase

حالا تک تک این موارد رو با ذکر مثال توضیح میدیم.

Noun Phrase

در واقع می تونیم بگیم Noun Phrase (یا همون عبارت اسمی) عبارتی هست که شامل یک اسم (شخص، مکان یا چیزی) و کلماتی هستن که اسم رو توصیف می کنن یا اطلاعات بیشتری در مورد اون به ما می دهند

.Have seen a small, white bird here
.All the kids were playing
.He bought his wife a beautiful red dress

Noun Phrase در انگلیسی اغلب یا به صورت فاعل (subject) می آد و یا به صورت مفعول. (object)
به عبارت دیگه میتونیم بگیم یک عبارت اسمی هم ممکنه قبل از فعل جمله بیاد و هم بعد از فعل جمله.

.All those students go to school here

در این جمله عبارت اسمی به عنوان فاعل به کار رفته.

.She brought a glass full of water

در این جمله عبارت اسمی به عنوان مفعول بکار رفته .

Verb Phrase

افعال عبارتی (Phrasal verbs) در زبان انگلیسی افعالی هستند که از ترکیب فعل با یک حرف اضافه یا قید ساخته می شن. این افعال معمولا معنایی کاملا متفاوت با فعل اصلی دارند.

افعال عبارتی در زبان انگلیسی باید دقیقا مشابه یک فعل جدید در نظر گرفته بشن. از اونجا که هیچ قانون یکپارچه ای برای مشخص کردن ساختار مفهومی این ترکیب ها وجود نداره، معمولا نمی تونید از روی ترکیب فعل و حرف اضافه معنای فعل رو حدس بزنید. توصیه می کنیم به جای تلاش برای حدس زدن معنای فعل به دیکشنری مراجعه کنید.

 

مثلا:
فعل عبارتی go through معنای دستخوش چیزی شدن، از چیزی رنج بردن یا شرایطی روتحمل کردنه. این معنی هیچ رابطه ای با هیچکدوم از بخش های آن go یا through نداره.

 

افعال عبارتی یا phrasal verbs از نظر نوع ترکیب بخش ها به دو دسته تقسیم می شن :
افعال عبارتی تفکیک پذیر: در افعال عبارتی تفکیک پذیر ممکنه در شکل های خاصی از جملات بخش های فعل از هم جدا بشن. (گرچه این جدا شدن در معنای فعل هیچ تاثیری نخواهد گذاشت.)

افعال عبارتی تفکیک ناپذیر: در افعال عبارتی تفکیک ناپذیر بخش های فعل هرگز از هم جدا نمی شن. در واقع این بخش ها با هم یک کلمه کامل رو تشکیل می دهند.
در افعال عبارتی تفکیک ناپذیر بخش اضافه شده به فعل (حرف اضافه یا قید) همیشه دقیقا بعد از فعل آورده می شه. این بخش هیچ وقت از فعل جدا نمی شه. به مثال های زیر توجه کنید:

.He fell for the girl

او عاشق اون دختر شد.
(He fell his wife for)و این جمله اشتباهه!
اما خیلی از افعال عبارتی تفکیک پذیرند. در این صورت می تونیم قسمت دوم فعل رو بعد از مفعول جمله هم قرار بدیم. (مفعول می تونه بین دو بخش فعل قرار بگیره) البته این کار الزامی نیست مگر اینکه مفعول به صورت ضمیر آورده شده باشه. به مثال های زیر توجه کنید:

.She threw his love letters away

.She threw away his love letters

اون نامه های عاشقانه اش رو دور ریخت.
هر دو جمله آورده شده درست هستند و هیچ تفاوتی در معنا ندارن.

 

Adverbial Phrase

عبارت های قیدی همون طور که از اسمشون پیداست در نقش قید خواهند بود.

around the block

after the meal

in silence

در مثال اول، عبارت ما مکان رو توصیف می کنه پس می تونیم بگیم نقش قید مکان رو داره.
در مثال دوم، عبارت ما زمان رو توصیف می کنه و نقشش قید زمان هست.
و در مثال سوم، عبارت ما فعل رو توصیف می کنه ( چگونی انجام شدن فعل) پس نقش قید حالت رو داره.

 

Gerund Phrase

ﺍﺳﻢ ﻣﺼﺪﺭ ﻓﻌﻠﯽ هست ﮐﻪ ﺑﻪ اون ing ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻣﯿشه ﻭ به ﺟﺎﯼ ﺍﺳﻢ ﺩﺭ ﻧﻘﺶ ﺍﺳﻢ توی ﺟﻤﻠﻪ ﺑﮑﺎﺭ ﻣﯿﺮه. ﭘﺲ ﺍﺳﻢ ﻣﺼﺪﺭ ﺩﯾگه ﻓﻌﻞ ﻧﯿﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺳﻤﯽ هست ﮐﻪ ﺍﺯ ﻓﻌﻞ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﯿشه .

ﻧﮑﺘﻪ ﻣﻬﻢ :

ﺍﻓﻌﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺨﺶ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ing ﻣﯿﮕﯿﺮن ﺍﺳﻢ ﻣﺼﺪﺭ ﻧﯿﺴﺘن ﺑﻠﮑﻪ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﺍﺳﺘﻤﺮﺍﺭﯼ ﺑﻮﺩﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻓﻌﻞ ﻣﯿﺒﺎﺷﻨﺪ.

ﺍﺳﻢ ﻣﺼﺪﺭ ﺩﺭ ﺟﻤﻠﻪ ﺳﻪ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﺩﺍﺭﺩ :
به عنوان ﻓﺎﻋﻞ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍﯼ ﺟﻤﻠﻪ : ﮔﺎﻫﯽ ﺍﻭﻗﺎﺕ لازمه ﻓﻌﻠﯽ رو در ﺍﺑﺘﺪﺍﯼ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﮑﺎﺭ ببریم. ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻓﻌﻞ ing اضافه کنیم ﺗﺎ به اسم تبدیل بشه چون در نقش فاعل جمله ما ظاهر میشه.

.Eating breakfast is useful for the body

به عنوان ﻣﻔﻌﻮﻝ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻓﻌﻞ : ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻓﻌﺎﻟﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ mindmiss ﺍگه ﻓﻌﻞ ﺑﮑﺎﺭ بره، ﻓﻌﻞ ing ﻣﯿﮕﯿﺮه ﻭ ﺍﯾﻦ ﻫﻤون ﺍﺳﻢ ﻣﺼﺪﺭ هست. ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻧﻘﺸﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﺳﻢ ﻣﯿﮕﯿﺮه ﻣﻔﻌﻮﻝ هست ﻭ ﭼﻮﻥ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻣﻔﻌﻮﻝ ﺟﻤﻠﻪ ﯾﮏ ﻓﻌﻞ هست ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺍﺳﻢ ﻣﺼﺪﺭ ﺗﺒﺪﯾﻞ بشه ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺑﻪ ﻓﻌﻞ ing ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ .

.I enjoy reading English stories

ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺣﺮﻑ ﺍﺿﺎﻓﻪ : ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿن ﻫﺮوقت ﺑﺨﻮﺍﯿﻢ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺣﺮﻑ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺍﺯ ﻓﻌﻠﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﯿﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﻓﻌﻞ ﺭوﺑﻪ ﺍﺳﻢ ﻣﺼﺪﺭ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﻨﯿﻢ.

.I’m tired of living in big cities

 

بعد از تعدادی افعال خاص

به طور کلی تعدادی افعال وجود دارن که معمولا بعد ازاونها از اسم مصدر استفاده می شه. این افعال عبارتند از:

admit, appreciate, avoid, carry on, consider, defer, delay, deny, detest, dislike, endure, enjoy, escape, excuse, face, feel like, finish, forgive, give up, can’t help, imagine, involve, leave off, mention, mind, miss, postpone, practice, put off, report, resent, risk, can’t stand, suggest, understand

Infinitive Phrase

عبارت مصدری همون طور که از اسمش پیداست یک مصدر هست که میتونه با یک متمم و یا modifier همراه بشه.
مثال:

• He helped to build the roof.
• The officer returned to help the inspectors.
• Let me show you the best way to fit a door quickly.
• She tells you to dance like no one is watching.

 

Participle Phrase

وجه وصفی کلمه ای ست که حالت و چگونگی عملی را بیان می کنه.

این عبارت با فعل به صورت ing یا ed شروع می شه و یک کلمه را توصیف می کنه. به دو مثال زیر توجه کنید:

.The girls giggling and playing in the park never seemed to tire
.Fatigued and dehydrated in the desert the men traveled on

در هر دو مثال بالا عباراتی که با ed و ing شروع شدن کلمه ای رو توصیف می کنند. در مثال اول The girls و در مثال دوم the man توصیف شده اند.

I wasted money buying this game.
The kids, making a noise, need food.
Battered by the wind, John fell to his knee.
My mother is next to the lady wearing the red hat.

Prepositional Phrase

عبارت حرف اضافه ای Prepositional phrase به گروهی از کلمات که با یک حرف اضافه (preposition) شروع می شن، گفته می شه. حرف اضافه کلمه ای ست که قبل از یک اسم یا ضمیر قرار میگیره و اون رو به کلمه بعدی وصل میکنه. معمولا عبارت حرف اضافه ای Prepositional phrase خاصیت های اسمی، صفتی و قیدی داره و می تونه به عنوان اسم، صفت یا قید در جمله بکار بره، یعنی کل عبارت حرف اضافه ای در موقعیت اسم، صفت یا قید می آد و برای توصیف اسم یا فعل قبل از خود بکار می ره. در این مثالها، عبارت حرف اضافه ای رو با رنگ قرمز نشون دادیم:

After nine is a good time to ring.

(عبارت حرف اضافه ای به عنوان اسم و در نقش فاعل جمله)

The girl with brown hair is singing a song.

(عبارت حرف اضافه ای به عنوان صفت برای توصیف اسم girl)

He sat in a corner of the room.

(عبارت حرف اضافه ای به عنوان قید مکان مربوط به فعل sat)

She is shouting in a loud voice.

(عبارت حرف اضافه ای به عنوان قید حالت برای توصیف فعل shout)

 

Absolute Phrase

عبارت مطلق از یک اسم به علاوه فعل به صورت ed یا ing دار به همراه یک توصیف کننده تشکیل می شه که استفاده از توصیف کننده آخری اجباری نیست.

the flag flying at half-mast.
her hair streaked with sunlight.

 

موفق و پیروز باشید

تیم اموزشی استاد مسجدی

پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. قسمت های مورد نیاز علامت گذاری شده است *

تماس با ما
رشت - چهارراه گلسار - خیابان نواب - کوچه آژانس نواب
09113334659
09118018018
شنبه تا پنجشنبه - 8 تا 21
جمعه ها - 8 تا 13
خبرنامه